Liefdesgedichten » Liefdesverdriet gedichten » Blind en Spijt
Blind en Spijt
Blind en spijt
Hoe heb ik zo blind kunnen zijn ik ben je nu echt kwijt.
Zo blind gedreven in het leven dacht ik dit duurt wel even, maar jij had het al lang begeven. blind als ik was dacht ik dat het wel goed zat denkend dat ik wel goed voor je was. maar uiteindelijk was ik de galbak.
De blindheid sloeg in me ogen hoe heb ik jou zo kunnen bedrogen. blind van vertrouwen zag ik niet dat je minder van me ging houwen. stom als ik ben heb ik je vertrouwen geschend, je zij dit is de laatste keer en ik weet daar leg je je bij neer. eerst zien dan geloven dat was wat mijn ogen moesten geloven. ik opende me ogen en zag dat je was vervlogen, de klap was zo hard dat ik wis, dit is wat ik zelf heb aan gericht.
Ik heb zoon spijt van mijn misdrijf, dat ik gewoon niet begrijp, wie zat hier in mijn lijf.. elke dag word ik wakker met pijn in me hard, waarom was ik toch zo hard. dat je bij me weg ben is groot gelijk. ik had nooit zo moeten zijn. hoe heb ik zo kunnen zijn. het had zo mooi kunnen zijn. elke dag huil ik nog om jou want ik blijf je altijd trouw.
ik heb het aan me zelf te danken, en zal er altijd nog om blijven janken. het meisje van me dromen is vervlogen, maar in me dromen zal je altijd voorkomen.
het spijt me zo ik hoop dat je me geloof want me hard is eindelijk weer ontdooid.
(ik draag dit gedicht aan me meisje in me hard Sammiej K. love you so match)
Reacties op 'Blind en Spijt'
Reageer als eerste op dit gedicht, vul je reactie hieronder in.
Reageer op 'Blind en Spijt'
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!